Friday, September 14, 2018
పదండి ముందుకు
ఉపాధ్యాయునిగా రాగంపేట high school లో పనిచేస్తున్నప్పుడు, పదవ తరగతి పిల్లలు. తమకోసం ప్రత్యేకంగా ఒక డ్రామా రాయమని నన్ను అడిగారు1982 లో...!అప్పుడు " పదండి ముందుకు !"అనే సాంఘిక నాటకం రాశాను.. అందులో ఒక యువకుడు తన అభ్యుదయ భావాలతో. తన స్వంత ఊరిని సంస్కరిస్తాడు. తన స్నేహితులతో కలిసి. ఒక team గా ఏర్పాటు చేసి తోటివారి కనీస అవసరాలు తీరుస్తాడు .విద్య, వైద్యం,రవాణా ,వ్యవసాయ ఇబ్బందులను అందరితో చర్చించి సామూహికంగా కదిలి. గ్రామస్తులను ఒక్క త్రాటిపై నడిపిస్తాడు ..ఇది సర్పంచ్ గా ఉన్న జమీందారుకు నచ్చదు ,అయినా అతడి బెదిరింపులకు భయపడకుండా మంచితనంతో. తెలివిగా. అతడు చేసే లోపాలు పొరబాట్లు. చూపుతూ, అతడి దౌర్జన్యాలు అన్యాయాలను సంఘటితం గా పోరాడి ,అతడికి కనువిప్పు కలిగిస్తాడు . ! ఇందులో.హింస లేదు,! కొట్లాటలు లేవు,!గుండాయిజం లేదు .!ప్రశాంత విప్లవం తో ,తన ఆదర్శభావాలతో, సర్పంచ్ గా నెగ్గుతాడు. !విద్యుత్తు రోడ్లు. పరిశుభ్రత. లాంటి ఆధునీకరణ తో ఉత్తమ సర్పంచ్ గా పేరు సంపాదించడం ,అదే జమీందారు కూతురుని పెళ్లి చేసుకోవడం తో. కథ సుఖాంతం అవుతుంది.....!" ఇదీ కథ సారాంశం..! అయితే అప్పుడు గ్రామాలలో ఫోన్లు సినిమాలు టీవీ లు లేవు..! కరెంట్ కనెక్షన్లు్ కూడా తక్కువే ఉండేవి..మా స్కూల్ compound లో బల్లలు వేసి. stage తయారు చేశాము..రాత్రి 7pm నుండి 10pm వరకు మూడుగంటలు పెట్రోమాక్స్ లైట్లు 5,,పెట్టి 20 మంది విద్యార్థులతో , ఉపాధ్యాయుల సహకారం తో , పాటలు గానీ డాన్సులు గానీ లేకుండా చక్కని సంభాషణలు వారి నటనకు జోడించి.. విజయవంతంగా చుట్టుప్రక్కల గ్రామ ప్రజలు గ్రామస్తుల ముందు ప్రదర్శించాము .ప్రక్క పాఠశాలలవారు కూడా ఇది విని మా స్కూల్ లో వేయమంటే అక్కడా చేశాము ..అలా..అందరూ మెచ్చుకునే రీతిలో పిల్లలు అద్భుతంగా నటించి,తమ తమ పాత్రలకు న్యాయం చేశారు..డ్రామా రాయడమే నా వంతు.. కానీ తీర్చిదిద్దే వంతు మా తోటి ఉపాధ్యాయులదే అయ్యింది.. ఆదరించిన గ్రామస్తులకు, పిల్లలచేత పలికించి నటింపజేసినమా teaching staff,Headmaster గారలకు సర్వదా కృతజ్ఞుడిని...అవుతున్నాను !..... అయితే ఇక్కడితో కథ అయిపోలేదు.!. అసలు కథ ప్రారంభమే ఇప్పుడు,!" 36 సంవత్సరాల సేవాకాలం తర్వాత ,,నేను,2004 లో retirement తీసుకున్నాను..! ఒకరోజు .గుండి high school మాజీ SSC విద్యార్థుల సమావేశానికి . ఆ సంవత్సరంలో తమకు చదువు చెప్పిన విశ్రాంత ఉపాధ్యాయులను ఆహ్వానించారు.!. అందులో నేను ఒక్కణ్ణి..! సన్మానాలు అయ్యాక ఆ ఊరి గ్రామ యువకులు. జిల్లాలో ఉత్తమ సర్పంచ్ గా అవార్డ్ అందుకున్న యువకున్ని సాదరంగా అభిమానంతో స్టేజి మీదకు ఆహ్వానించి సన్మానించారు.. !అప్పుడు ఆ యువకుడు తన సందేశాన్ని వినిపించేందుకు ముందుగా. ఇలా అన్నాడు.." నేను ఉత్తమ సర్పంచ్ గా ప్రభుత్వంతో ఎన్నికైనందుకు నాకు గర్వన్గా ఉంది. ఈ పేరు నాకు రావడానికి సహకరించిన నా గ్రామస్తుల ప్రోత్సాహానికి సహకారానికి సంతోషంగా కూడా ఉంది.. అయితే నేను సర్పంచ్ కావడానికి నా గ్రామానికి ఎదో రకంగా సేవ చేయాలన్న దృఢ సంకల్పాన్ని కలిగించి ,ఆ ఆదర్శ భావాలను నా విద్యార్థిదశలోనే నాటి,, మా కోసం "పదండి ముందుకు " అనే సాంఘిక నాటకం రాసి. అందులో నన్ను ఉత్తమ సర్పంచ్ గా వ్యక్తిత్వాన్ని పెంచి, మీ ముందు ఇప్పుడు తలెత్తుకొని గర్వన్గా నిలబడే ఉన్నతస్థాయిలో పదవిలో నిలబెట్టాడు మా గురువుగారు ,మనోహర రావు గారు ! .".సర్పంచ్ " అనే శిల్పాన్ని చక్కగా చెక్కి అందంగా అందరికి అందుబాటులో ఉండేలా చేశాడు ఆయన.. ఆనాడే నన్ను "ఉత్తమ సర్పంచ్ " చేశాడు ఆయన.. ఇప్పుడు కొత్తగా నేను అయ్యింది ఏమీ లేదు.. అలా చేయకపోతే నేను ఇలా మీ ముందు ఆదర్శ ప్రజాప్రతినిధిగా నిలబడేవాడిని కాదు... మీ అందరికి గ్రామానికి సేవ చేసే భాగ్యం అబ్బేది కాదు. !అదొక అదృష్టం అయితే , మరొక అదృష్టం ఏమిటంటే .ఆ విధంగా సామాజిక దృక్పతం తో డ్రామా రాసి నాతో మంచిపనులు చేయించిన ఉపాధ్యాయుడు ప్రత్యక్షంగా నాకు ఎదురుగా కూర్చుండి ఉండడం, ! , వారి ఎదుట నాకీ సత్కారం జరగడం నా అదృష్టం !..నిజానికి ఈ సత్కారం వారికి చెందాలి...!" అంటూ కిందికి దిగి వచ్చి నాకు నమస్కరించి . నన్ను పైకి తీసుకెళ్లి సభకు నన్ను పరిచయం చేసి అదే పూలదండను నా మెడలో వేసి. ఆదే శాలువాను నాకు కప్పాడు.!.. అంతే కాదు తాను నా కాళ్ళకు వంగి దండం పెట్టాడు ..సభలో చప్పట్లు. సంతోషంతో నా కళ్ళనుండి ఆనంద భాష్పాలు జలజలా రాలాయి నా కళ్ళనుండి.. ఆనందంతో మాటలు తడబడ్డాయి.. గుండెలు పొంగే పట్టరాని భావాలు.. ఉపాధ్యాయనిగా నేను పొందిన వృత్తిపరంగా సంతృప్తి అందించిన ఆ భగ వంతునికి శతకోటి ప్రణామాలు సమర్పించడం తప్ప..ఇంతగొప్ప అనుభూతిని బ్రహ్మానందాన్ని అనుగ్రహించిన ఆ దైవానికి ప్రతిగా ఏమిచ్చి రుణం తీర్చుకోగలం...ఇది నిజంగా జరిగిన వాస్తవ గాథ.. ఒక సినిమాలో చూపించే మధురమైన సన్నివేశంలా తోచింది ఇందులో సర్పంచ్ పేరు చెప్పనేలేదు కదా.. అతడు మరెవరో కాదు ! అతడిపేరు "భద్రేశం!" తెలంగాణ వాసి. కరీంనగర్ జిల్లా చొప్పదండి మండలం లోని దేశరాజు పల్లె అనే గ్రామంలో పదిమందికి ఉపకారం సహాయం చేసే మానవతా దృక్పథంతో నిరంతరం గ్రామస్తులందరితో కలిసిమెలిసి తిరుగుతూ ఉంటున్నాడు !. .అదే సౌజన్యం !అదే ఉత్సాహం ! అదే చెదరని చిరునవ్వు.! "" .ఎప్పుడూ మీ ముందు నేను విద్యార్థినే. !ఇంకా ఎంతో నేర్చుకోవాలి.. !ఎంతో చేయాలి! ఈ గుర్తింపు అభివృద్ధి లకు కారణం ఆనాడు విద్యను చిత్తశుద్ధితో మాకు అందించిన గురువుల అనుగ్రహమే. !" అంటాడు.. అప్పటినుండి ఇంకా ఉత్సాహంగా గ్రామంలో సేవలు చేస్తూ ప్రజాదరణ పొందుతూ ఉన్నాడు.. ఎప్పుడు నన్ను కలిసినా చిరునవ్వుతో నమస్కారం చేస్తూ " మీకు ఎప్పుడు ఎలాంటి అవసరం వచ్చినా నాకు ఒక్క ఫోన్ చేయండి. ఎలాంటి సమస్య అయినా పని అయినా నేను చేసి పెడతాను .సార్ !" అంటాడు.. ఇదీ అతడి నమ్రతకు వినయ విధేయతకు ఉత్తమ సంస్కారానికి విద్యార్థికి తన గురువుగారి పట్ల ఉండే గౌరవ భావాలకు ప్రతీక రిటైర్ అయ్యాక కూడా తమ గురువులను మరవకుండా , గుర్తిస్తూ తమ ప్రతిభకు యశస్సుకు కారకులని భావించి ,ఎక్కడైనా వారు త్రోవలో కలిసినప్పుడు. కృతజ్ఞతతో వంగి చేతులు జోడించి వందనం చేస్తున్న ఇలాంటి మంచి విద్యార్థులను కలిగిన ఉపాధ్యాయుల జన్మ నిజంగా ధన్యం .! పవిత్రమైన బోధనా వృత్తి దివ్యం !అద్భుతం . ! సఫలం !. నిజాయితీతో అంకితభావం తో ,ఇతరుల సంక్షేమం కోసం చేసే ఏ వృత్తిలో నైనా సంతృప్తి నిజమైన ఆనందం ఉంటుంది..! అందులో ఉపాధ్యాయ వృత్తి చాలా గొప్పది.!. పిల్లల బంగారు భవితను సరిదిద్ది ఉత్తమ పౌరునిగా మలచడం ద్వారా పొందే సార్థకత లోని ఆనందం అమూల్యము.! అపురూపం !అమోఘం !పరమ పవిత్రమైన అధ్యాపక వృత్తిని అందించి.. విద్యార్థులకు స్ఫూర్తినీ చక్కని భవిష్యత్తును ఏర్పరచడానికి అవకాశం అనుగ్రహించిన దేవదేవునికి హృదయపూర్వక ధన్యవాదములు.. సాష్టాంగప్రణామాలు.. సరస్వతీ మాత చదువుల తల్లి విద్యాలక్ష్మీ కి నమస్సులు..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
A Drama that became Real!
The Turning Point Forty years ago, while teaching at Ragampet village high school, I experienced a moment that changed a student’s life fore...
-
The Turning Point Forty years ago, while teaching at Ragampet village high school, I experienced a moment that changed a student’s life fore...
-
May 8, 2020 పగలే వెన్నెలా.... పల్లవి !" ____&___ "కరోనా వచ్చేరా ,కష్టాలు తెచ్చేరా !! కరుణ లేక మన వారిని చంపు చుండే రా!!...
-
May 27, 2020 ఈ గోపికా స్త్రీలకు శ్రీకృష్ణుని పట్ల గల ఆ ఆరాధనా భావం ఎలా కలుగు తోంది? భర్తా పిల్లలు అత్తా మామలు బంధువులు,సంసార బాధ్యతలు , ఇ...
No comments:
Post a Comment